donderdag 23 november 2017

Eksters en bijgeloof, het mooie heggenmusje en als afsluiter het roodborstje



De Ekster (Pica Pica) je vindt hem wel of niet leuk,
 maar de meeste mensen hebben een hekel
aan deze vogel die echt wel meer waardering verdient.
Wanneer je goed naar deze vogel kijkt is het ongelofelijk hoeveel kleuren
in die zwarte veren zitten blauw, groen,  petrol.
Dan zijn gedrag het zijn hele slimme vogels en overal bedenken ze
wel een oplossing voor.

Een stukje uit Wikepedia over bijgeloof over eksters.

Europa
In de loop der eeuwen duikt de ekster vaak op in het bijgeloof.

Volgens een Waalse en Franse sage had de ekster eerst een prachtig verenkleed, maar toen de vogel
met de gekruisigde Jezus spotte, werd hij vervloekt en kregen zijn veren de kleuren van de rouw.

Eksters werden van oudsher al beschouwd als ongeluksvogels, verkondigers
van dood en rampzaligheid.
Nog zijn er woorden en uitdrukkingen in gebruik die getuigen van dit volksgeloof zoals eksteroog.
Volgens het volksgeloof kunnen eksters het lot voorspellen.
Zo zouden ze een naderende oorlog voorspellen wanneer ze zich in grote aantallen verzamelen en luidruchtiger dan gewoonlijk zijn.
Ook het weer zou slechter worden wanneer ekster luidruchtiger is dan anders.
Als er een oneven aantal eksters overvliegt zou dat ongeluk brengen,

een even aantal ekster daarentegen geluk.
Onder zijn tong zou de ekster een druppel duivelsbloed dragen.
Azië

Hoewel eksters altijd als slecht worden aangezien in Europa worden de vogels in
Korea aangezien als de vogel van voorspoed, een brenger van een zekere toekomst en een voorteken van geluk.
in China is de ekster een teken van een goed lot.
Dit wordt al snel duidelijk in het Chinese karakter voor ekster, het eerste karakter betekent geluk.



Bron wikipedia: https://nl.wikipedia.org/wiki/Ekster


De ekster in onze tuin had een stuk droog brood gevonden, niet lekker,
maar hij was zo slim om het te gaan weken in het vogelbadje.



De Heggenmus (Prunella modularis) blijft ook een van 
mijn lievelingsvogeltjes, alleen met dit sombere weer 
zie je hem snel over het hoofd, maar soms 
heb je alleen een beetje geluk nodig.


Het roodborstje (Erithacus rubecula) die had het helemaal
voorelkaar, lekker midden in het mandje zitten 
zodat niemand bij het voer kan.

  



donderdag 9 november 2017

Sijsje, Merel en Groenling

Het is altijd maar afwachten wat er in de tuin gebeurd
en zeker op zo'n sombere dag als vandaag.
Dan is het sijsje een welkome verrassing.


Ook ben ik heel blij dat de merel weer terug is in de tuin.
Afgelopen zomer is er een grote sterfte onder de merels 
geweest, we hebben maanden lang geen merel gezien.
Alleen al het iedere morgen wakker worden door zijn
gezang, dat is veel mooier dan een wekker.


Het pimpelmeesje is iedere dag wel in de tuin te vinden, het blijft
een grappige druktemaker die zelden stil zit.




zaterdag 4 november 2017

De halsbandparkiet en de koolmees graag geziene gasten in de tuin

De halsbandparkieten is dan wel een exoot maar het blijft een
van mijn favoriete vogels om naar te kijken.
De eerste liet zich zien in 2005 bij ons in de tuin zien.
Het was in de winter en het had gesneeuwd,  daar zat
hij op 
een pindasnoer, het was  zag een tropische 
verassing in een winterslandschap.
Heel schuw waren ze toen nog en je zag er maar af en toe eentje 
dat is inmiddels wel anders geworden.

Het leuke is dat ze je herkennen en er is er een bij
die altijd heel klagelijk gaat roepen zodra hij ons ziet.
Die heb ik crybaby genoemd.

Ze gaan ook steeds meer op onderzoek uit is zo'n kruk ook
eetbaar moet het toch op onderzoek.




Mijn rollator is een mooi uitkijkpunt voor deze koolmees.





dinsdag 31 oktober 2017

De Grote bonte Specht (Dendrocopos major)

Het  is weer volop genieten van onze tuin er is zoveel
te zien en nu komt de grote bonte specht ook
regelmatig 
in de achter en voortuin.

Na een pauze van bijna een halfjaar ben ik het
vogelpraatjesblog 
toch weer gaan oppakken.

Ik heb gelukkig ook weer meer energie en wil iedereen
mee laten genieten van de vogels welke wij regelmatig zien.
Gisteren had ik het geluk om het winterkoninkje op
de foto te zetten.

De specht was in de perenboom en ik heb één foto
kunnen 
maken die gelukkig bruikbaar is.
Je kunt goed zien dat dit een mannetje is aan de rode vlek 
in zijn nek en hij is tussen de 23 tot 26 cm groot.
De specht kun je het hele jaar in zijn broedgebied zien en 
nu het kouder wordt komen ze ook in tuinen opzoek 
naar nootjes want dat is wel het favoriete voedsel 
van ze in de winter.




maandag 30 oktober 2017

Winterkoning



Het winterkoningkje (Troglodytes trogolodytes)

Dit vogeltje is altijd zo moeilijk te fotograferen het is heel bewegelijk 
en ook nog eens heel klein maar o zo leuk.
In de broedtijd is het mannetje de hele dag aan het zingen en voor zo'n klein 
vogeltje heeft hij een behoorlijk volume.
Ook bouwt hij meerdere nesten om de vrouwtjes te verleiden, heeft
hij 'n vrouwtje die aan het broeden is, dan gaat hij op zoek naar nog
 een vrouwtje,want hij heeft nestjes genoeg

Een vrouwtje legt 5 tot 7 eitjes en het duurt zo'n 13 tot 15 dagen
voordat ze uit het ei komen.
De jongen worden ongeveer 18 dagen gevoerd en dan mogen
ze zelf hun kostje bij elkaar zoeken.

Het vogeltje is ongeveer 10 cm groot en zijn staartje wijst altijd naar de lucht.
Ze zijn de hele dag druk bezig opzoek naar kleine insecten, spinnetjes en
zaden in dichte struiken vandaar dat je zo ook niet zoveel ziet.

Het is een algemene standvogel in Nederland.





vrijdag 21 april 2017

Afscheid nemen

De tijd en energie ontbreken me voor het bijhouden van een blog.
Ik heb het altijd met plezier gedaan maar het is nu dat ik moet kiezen
tussen wat ik kan en wat mogelijk is.

Deze vrouwtjes merel (Turdus merula) is van de
zonnewarmte aan het genieten.